
Rzymianie
Budują z desek i kamienia mniej więcej po równo. Winiarnia musi stać przy zboczu, a manufaktura wypala węgiel drzewny z kłód. W skarbcu leży złoto.
29 typów budynków · wino · złoto
Tekturia to spokojna gra strategiczno-ekonomiczna w przeglądarce, dla jednej osoby, na komputer z myszą i klawiaturą. Budujesz papierową osadę, a każdą deskę, każdy worek mąki i każdą sztabę żelaza niesie tragarz. Jedna partia trwa 40–60 minut, czyli jeden wieczór.
w budowie Gra nie ma jeszcze publicznego adresu ani daty premiery. Co już jest, piszemy niżej.
Tekturia to gra o budowaniu osady i układaniu jej gospodarki. Zaczynasz od jednej wieży, grupy osadników i zapasu desek, kamieni i narzędzi. Stawiasz chatę drwala, tartak i kamieniarza, potem gospodarstwa, młyn i piekarnię, a dalej kopalnie, hutę i kuźnię.
Sedno gry widać na ekranie: każdą sztukę towaru niesie tragarz. Kiedy jedno ogniwo łańcucha się zatka, następne staje, a ty widzisz dokładnie, w którym miejscu. Nie ma ukrytych liczników. Każde ogniwo po kolei rozpisujemy w rozdziale Łańcuchy produkcji.
Świat wygląda jak rozkładana papierowa książka: budynki wstają z płaskich kartek, postaci stoją na podstawkach jak pionki, a nieodkryty teren to czysty papier. W grze nie ma ani jednego pliku graficznego. Wszystko rysuje kod.

Tragarze noszą każdą sztukę towaru. Zator w jednym ogniwie widać na mapie, a nie w tabeli.
Kartki, zagięcia i jeden rodzaj cienia. Budynki, postaci i teren rysuje kod, bez obrazków.
Przeglądarka, bez instalowania. Partia trwa 40–60 minut i nic nie każe wracać jutro.
33 typy budynków, 28 towarów i dwie nacje. Wszystko poniżej działa w grze już dziś.
Każdy towar ktoś niesie. Dróg nie stawiasz, tragarze chodzą sami. Gdy ich brakuje, ustalasz, co idzie pierwsze.
Od zboża przez młyn i piekarnię po chleb dla górnika. Huta żelaza zjada dwie sztuki węgla na sztabę.
Węgiel, żelazo, złoto i kamienie szlachetne. Złoża przy osadzie są małe i się wyczerpują.
Wieża z załogą poszerza teren. Bogate złoża leżą za granicą, więc druga wieża przydaje się wcześnie.
Nieodkryty teren to pusta kartka, a poznany, ale niewidoczny, blaknie jak stary druk.
Rzymianie i Egipcjanie: inne koszty, inne place, wino albo piwo.
Cztery gotowe mapy z 2–4 miejscami startowymi i edytor, w którym układasz teren, wodę i złoża.
Pauza, tempo ×1–×3 i zapis, także jako plik do przeniesienia.
Każdy budynek jest ogniwem: coś bierze, coś oddaje. Między dwoma ogniwami zawsze idzie tragarz z towarem w rękach, więc liczy się też odległość.
Gdy zabraknie zboża, staje młyn, a po nim piekarnia. Jeśli górnik nie dostanie też mięsa ani ryby, staje kopalnia węgla, a za nią huta i kuźnia. Kuźnia kuje siedem narzędzi: łopatę, młotek, siekierę, kilof, piłę, wędkę i kosę. Bez nich nie będzie nowych drwali, górników ani rolników, więc zator w tym łańcuchu zatrzymuje rozwój całej osady. Pozostałe łańcuchy, od kłody do deski i od zboża do żołnierza, mają schematy w rozdziale Łańcuchy produkcji.
Tragarze. Na starcie partii przy wieży stoi ich 32, a każdą deskę, każdy worek mąki i każdą sztabę ktoś niesie. Dróg nie stawiasz, tragarze chodzą sami. Gdy jest ich za mało, w oknie transportu (klawisz Q) ustawiasz kolejność dostaw, a nowych osadników dają rezydencje.
Trzy rzeczy naraz: materiał, ludzie i narzędzia. Budynek kosztuje tylko deski i kamienie. Osadników przybywa z rezydencji: średnia mieści 30, duża 100. Gotowy budynek dostaje pracownika tylko wtedy, gdy w zapasie leży potrzebne narzędzie. Koszty wszystkich budynków są w rozdziale Budynki.
Bo zjeżdża do kopalni tylko najedzony. Każda kopalnia przyjmuje chleb, mięso albo rybę, ale ulubione danie starcza na więcej zjazdów: w kopalni węgla to chleb, w kopalni rudy żelaza mięso, w kopalni złota ryba. Najkrótsza droga do jedzenia to chata rybaka, bo ryba wymaga jednego ogniwa.
Z mapy. Nad budynkiem wisi znak: zielony, gdy pracuje, bursztynowy z zegarem przy zwykłej przerwie i czerwony przy kłopocie. Znaczek „!” na górnym pasku liczy budynki w kłopocie, a kliknięcie przenosi widok do kolejnego. Panel budynku mówi wprost, czego brakuje.
Tak. Między każdymi dwoma ogniwami idzie tragarz, więc młyn postawiony daleko od pól to dłuższa droga dla każdego worka zboża. W dużej osadzie drogę skraca magazyn. Niektóre budynki mają też swoje miejsce: kopalnia stoi na skale przy złożu, wodociągi przy słodkiej wodzie, a rzymska winiarnia przy zboczu.
Bo wolnego towaru jest dość. Tartak staje przy 40 wolnych deskach, więc nie zasypie nimi osady, a drwal przy 16 kłodach, więc nie wytnie lasu na zapas. To nie błąd: tartak ruszy, gdy deski zejdą. Limit mają też chleb (24 sztuki) i ryby (16).
| Co widać | Zwykle dlaczego | Co zrobić |
|---|---|---|
| Kopalnia stoi, znak czerwony | Górnik nie ma co jeść | Chata rybaka blisko kopalni, potem chleb i mięso |
| Huta czeka na dostawę | Za mało węgla: huta zjada dwie sztuki na sztabę | Druga kopalnia węgla albo podział w oknie dystrybucji (U) |
| Nowy budynek bez pracownika | Brak narzędzia w zapasie | Zamów je w oknie narzędzi (N) |
| Kopalnia przestała wydobywać | Złoże się wyczerpało | Geolog dalej w góry, nowa kopalnia, czasem nowa wieża |
| Tartak nie tnie, choć kłody są | Desek jest dość (limit 40 wolnych sztuk) | Nic, to nie błąd. Tartak ruszy, gdy deski zejdą |
| Towary leżą, nikt ich nie niesie | Brak wolnych tragarzy | Rezydencja; w oknie transportu (Q) ważniejsze towary wyżej |
Czysty papier to teren, na którym nikt z twoich ludzi jeszcze nie był. Wygląda jak pusta kartka; w innych grach nazywa się to mgłą wojny. Teren poznany, ale teraz niewidoczny, blaknie jak stary druk: widać, co tam było, ale nie to, co jest teraz.
Przeciwnik też nie podgląda czystego papieru i wie tyle, ile zobaczyli jego osadnicy. Pozostałe słowa z gry, od ogniwa po wycinankę, objaśnia słownik Tekturii.

Na ekranie „Nowa gra” wybierasz mapę, nację i warunki zwycięstwa. Zwykła partia ma cel w pięciu etapach, a każdy wprowadza jeden kawałek gospodarki. Karta w rogu ekranu mówi, co zrobić teraz, a karta wskazówek pod nią podpowiada, jak.
Natnij 5 desek, wydobądź 3 kamienie (Egipcjanie: 3 deski i 6 kamieni), postaw leśniczówkę i małą rezydencję. Wskazujesz plac, a kopacze, budowniczowie i tragarze robią resztę. Budynek wstaje z kartki, gdy donoszą materiał.

Upiecz 5 chlebów, wydobądź 10 węgla, wytop 8 sztab żelaza i zestaw 5 narzędzi. Górnik zjeżdża do kopalni tylko najedzony, więc najpierw rybak, gospodarstwo, młyn i piekarnia. Geolog wskazuje, gdzie leży węgiel i żelazo.

Wytop 20 sztab żelaza, zestaw 20 narzędzi, miej 80 osadników i drugą wieżę strażniczą z załogą. Kuźnia robi z żelaza narzędzia, które zamawiasz w oknie narzędzi. Rezydencje dają ludzi, druga wieża daje teren.

Rzymianie: 5 mięsa, 10 sztabek złota i 16 wina. Egipcjanie: 5 mięsa, 10 kamieni szlachetnych, 16 piwa i sfinks. Obie nacje potrzebują też średniej rezydencji i 110 osadników. Górnicy jedzą trzy dania, a ty ustawiasz kolejność dostaw.

Wykuj broń, wyszkol w koszarach 21 żołnierzy i obsadź wielką wieżę. w budowie Walka działa w najnowszej wersji i czeka na ocenę.

Etapy to jeden z warunków zwycięstwa. Przy starcie partii możesz wybrać też wyścig produkcji, limit czasu albo zniszczenie przeciwnika, także kilka naraz.
Pierwsza partia krok po kroku, okna gospodarki i skróty klawiszowe w poradniku Jak grać →
Nację wybierasz na ekranie nowej gry, dla siebie i dla każdej osady obok. Gospodarka obu jest podobna, ale różnice czuć od pierwszej minuty.

Budują z desek i kamienia mniej więcej po równo. Winiarnia musi stać przy zboczu, a manufaktura wypala węgiel drzewny z kłód. W skarbcu leży złoto.
29 typów budynków · wino · złoto

Potrzebują większych placów i więcej kamienia. Warzą piwo w browarze, wydobywają kamienie szlachetne bez huty i stawiają sfinksa oraz piramidę.
31 typów budynków · piwo · kamienie szlachetne
| Co | Rzymianie | Egipcjanie |
|---|---|---|
| Typy budynków | 29 z 33 | 31 z 33 |
| Budynki tylko tej nacji | Winiarnia, manufaktura węgla drzewnego | Browar, kopalnia kamieni szlachetnych, sfinks, piramida |
| Napój do koszar | Wino. Winiarnia stoi przy zboczu i nie potrzebuje dostaw | Piwo. Browar warzy je ze zboża i wody |
| Węgiel | Z kopalni albo z manufaktury: 5 kłód na sztukę | Z kopalni |
| Skarbiec | Złoto | Złoto i kamienie szlachetne |
| Koszty budowy | Deski i kamienie mniej więcej po równo | Mniej desek, więcej kamieni, większe place |
| Tartak (deski / kamienie) | 3 / 4 | 2 / 5 |
| Gospodarstwo rolne | 6 / 6 | 3 / 9 |
| Duża rezydencja | 15 / 24 | 12 / 27 |
| Kamienie na start | 25 | 35 |
| Etap „Dostatek” | 5 mięsa, 10 sztabek złota, 16 wina | 5 mięsa, 10 kamieni szlachetnych, 16 piwa, sfinks |
| Wygląd | Drewno, tynk i dachówka | Piaskowy kamień z błękitnymi akcentami |
Kolor gracza to nie kolor nacji: podstawki i granice mają kolor gracza, więc Egiptem wolno grać na czerwono. Dwie pozostałe nacje z pełnej koncepcji gry nie są jeszcze zaczęte.
Koszty wszystkich budynków obu nacji i zestaw startowy w rozdziale Nacje →
Czternaście scen z rozkładanej książki: tragarz idzie przez krainę, piramida rośnie warstwami, znak składa się z kilkunastu wielokątów. Film przewija się sam; każdy ruch myszą go zatrzymuje.
Najnowsza wersja to kamień M3 z 22 listopada 2026. Piszemy wprost, co działa, a czego jeszcze nie ma.
Tekturię budują zespoły AI pod kierunkiem jednego człowieka. Zespoły dzielą pracę jak w małym studiu: rdzeń symulacji, obraz, interfejs. Osobny tester AI gra bez wglądu w kod, tak jak grałby ktoś z zewnątrz, i zgłasza, czego nie rozumie albo co nie działa.
Grę budujemy kawałkami. Każdy kawałek kończy się trzema listami: co widzieliśmy, czego pilnują testy i czego nie widział nikt. Zamknięty jest dopiero wtedy, gdy zagra w niego właściciel projektu. Po kamieniu M3 przechodzi 356 testów automatycznych, a symulacja z tego samego ziarna daje ten sam wynik.
TypeScript, Three.js i Vite, bez serwera: cała gra działa w przeglądarce. Symulacja liczy krok co 100 ms w osobnym wątku i jest w pełni powtarzalna, bo ten sam początek daje ten sam przebieg. Na tym opierają się zapis i testy. Teksty interfejsu leżą w osobnych plikach, gotowe do tłumaczenia.
W grze nie ma ani jednego pliku graficznego i żadnego obrazka wygenerowanego przez AI. Budynki, postaci, drzewa i teren rysuje kod: płaskie kartki, zagięcia i jeden rodzaj cienia. Rzymian i Egipcjan rysuje ten sam kod, sparametryzowany nacją.
Wszystkie pomiary wydajności pochodzą z jednej mocnej maszyny (Apple M3 Ultra). Na słabszym sprzęcie, także na laptopie ze zintegrowaną grafiką, gry nikt jeszcze nie mierzył. Nikt nie widział też partii na czterech graczy ani Egipcjan jako osobnej nacji w wojnie.
| Kamień | Kiedy | Co doszło | Stan |
|---|---|---|---|
| Pionowy wycinek | 19–20.11.2026 | Rzymianie na wyspie: 16 budynków, 18 towarów, tragarze, geolog, czysty papier, zapis. 187 testów | zamknięty |
| M0 | 20.11.2026 | 2–4 osady w jednej symulacji, własny format map, edytor, warunki zwycięstwa. 214 testów | czeka na ocenę |
| M1 | 21.11.2026 | Pełna gospodarka Rzymian: mięso, złoto, wino, węgiel drzewny, dystrybucja, transport. 259 testów | czeka na ocenę |
| M2 | 21.11.2026 | Egipcjanie: własne koszty i place, browar, kamienie szlachetne, sfinks, piramida. 296 testów | czeka na ocenę |
| M3 | 22.11.2026 | Wojsko i terytorium: koszary, płatnerz, wielka wieża, zamek, uzdrowiciel, walka. 356 testów | czeka na ocenę |
| M4 | następny krok | Przeciwnik komputerowy: plan rozbudowy, reakcja na braki, obrona i atak | plan, bez daty |
Trzy listy po M3, pomiary i pełna oś prac na stronie Stan gry i warsztat →
Tekturia to spokojna gra strategiczno-ekonomiczna w przeglądarce, dla jednej osoby, na komputer z myszą i klawiaturą. Budujesz papierową osadę z 33 typów budynków, a każdą sztukę towaru niesie tragarz. Grasz Rzymianami albo Egipcjanami, a partia trwa zwykle 40–60 minut. Całą grafikę rysuje kod.
Na razie nigdzie publicznie. Tekturia działa w przeglądarce, ale nie ma jeszcze publicznego adresu. Kiedy będzie, podamy go na tej stronie. Do tego czasu możesz obejrzeć film o grze i przeczytać bazę wiedzy, w której opisujemy zasady i wszystkie budynki.
Tego jeszcze nie wiemy. Tekturia nie ma ustalonej ceny, modelu płatności ani daty premiery, więc nie obiecujemy ani darmowej, ani płatnej gry. Napiszemy, kiedy te decyzje zapadną. Pewne jest tyle, że gra działa w przeglądarce i nie trzeba jej instalować.
Zwykła partia Tekturii trwa 40–60 minut, od pierwszej wieży do spełnienia pięciu etapów celu. Długie partie na dużych mapach trwają dłużej. Grę możesz w każdej chwili zatrzymać spacją, przyspieszyć do ×2 albo ×3 i zapisać klawiszem F5, także do pliku.
Do Tekturii potrzebujesz komputera z przeglądarką, myszą i klawiaturą. Gry nie trzeba instalować, a działa w całości w przeglądarce, bez serwera. Wydajność zmierzyliśmy dotąd tylko na jednej mocnej maszynie (Apple M3 Ultra). Na słabszym sprzęcie, w tym na laptopie ze zintegrowaną grafiką, nikt jej jeszcze nie sprawdzał.
Nie. Tekturia jest robiona na komputer, na mysz i klawiaturę, i nie jest przygotowana do sterowania dotykiem. Ta strona działa na telefonie, gra nie.
Nie. Tekturia jest grą dla jednej osoby i gry w sieci nie planujemy. Na mapach z kilkoma miejscami startowymi obok ciebie budują osady prowadzone przez komputer. Dziś steruje nimi prosty skrypt, któremu przy starcie wybierasz zachowanie: atakuje, tylko się broni albo nie walczy.
Lubimy strategie ekonomiczne z lat 90. i mechanikę Tekturii oparliśmy na analizie klasycznych gier tego gatunku; stąd na przykład mapa, w której każde pole ma sześciu sąsiadów. Liczby, których analiza nie dała, są własne. Tekturia jest własną grą: własny kod, własny wygląd, własne zasady.
Nie. W Tekturii dróg nie stawiasz, tragarze sami chodzą między budynkami. Odległość nadal ma znaczenie: młyn postawiony daleko od pól to dłuższa droga dla każdego worka zboża. W dużej osadzie drogę tragarzy skraca magazyn, a gdy tragarzy brakuje, w oknie transportu ustalasz, co niosą najpierw.
Walka jest w budowie: działa w najnowszej wersji gry, czeka na ocenę, a jej liczby mogą się jeszcze zmienić. Są wieże z załogą, trzy rodzaje żołnierzy na trzech poziomach i zdobywanie wież. Na cudzej ziemi żołnierz zaczyna od połowy siły, a resztę dokłada złoto w skarbcu. Sednem gry pozostaje gospodarka. Szczegóły opisuje rozdział Wojsko i granice.
W Tekturii są cztery gotowe mapy, każda z dwoma do czterech miejsc startowych. W edytorze map ułożysz własną: teren, wodę, złoża i miejsca startowe. Mapa ma własny format pliku.
Jeszcze nie, samouczek jest w planie. Dziś grę tłumaczy cel w pięciu etapach: każdy wprowadza jeden kawałek gospodarki, a karta wskazówek podpowiada, jak go spełnić. Kartę skrótów otwiera F1, a pierwszą partię krok po kroku opisuje poradnik Jak grać.
Nie. W Tekturii nie ma żadnych obrazków ani plików graficznych. Budynki, postaci, drzewa i teren rysuje kod gry z prostych kształtów: płaskich kartek, zagięć i jednego rodzaju cienia.
Zespoły AI pod kierunkiem jednego człowieka. Zespoły dzielą pracę na rdzeń symulacji, obraz i interfejs, a osobny tester AI gra bez wglądu w kod. Po każdym etapie prac spisujemy trzy listy: co widzieliśmy, czego pilnują testy i czego nie widział nikt.
Napisz na [email protected]. Pytania o dane osobowe kieruj na [email protected].
Ta strona pokazuje, jak Tekturia wygląda. Baza wiedzy mówi, jak działa. Liczby są wypisane z kodu gry w wersji z 22 listopada 2026.
Pierwsza partia, pięć etapów, znaki nad budynkami, skróty.
Czytaj →33 typy z kosztami obu nacji, zawodem i tym, co biorą i oddają.
Czytaj →Od kłody do narzędzi, od zboża do żołnierza. I typowe zatory.
Czytaj →Rzymianie i Egipcjanie: koszty obok siebie, zestaw startowy, ulubione dania górników.
Czytaj →Wieże, garnizony, trzy rodzaje żołnierzy i siła zależna od skarbca.
Czytaj →Czysty papier, wyblakły druk, ogniwo, zator i reszta słów z gry.
Czytaj →Kamienie milowe, trzy listy po każdym etapie i pomiary.
Czytaj →Sześć rozdziałów i Tekturia w sześciu zdaniach.
Czytaj →